Аналіз верша "Ты мой брат, каго зваць Беларусам..."

Цытаты

Уласныя разважанні

Тэма

«Роднай мовы сваёй не цурайся: // Як не зрокся яе пад прымусам. // Так і вольны пер не зракайся»; «У ста- цяпер рыну Беларус, не падданы, // Гаспадарыў, быў сам над сабою…»; «Хто хацеў, той і смей рабаваці, // Без пры- просу з'язджаліся госці…»; «Можа б, ты і памёр і загінуў. // Каб не вешчая мова Баяна».

Верш-зварот, у якім пры гадваецца і наша родная мова мова, і гісторыя на шага народа. Слова «Беларус» у вершы напісана з вялікай літары.

Ідэя

«і зямлю, і лясы, і кілімы, // Ўсё забралі. А мову ў сэрцы, // У сваім сэрцы хавалі-няслі мы».

Народ, які захаваў самае дарагое – родную мову, не зможа загінуць. Менавіта захаванне гэтай спадчыны дапаможа выжыць і заслужыць пашану сярод іншых народаў.

Кампазіцыя

Ты, мой брат, каго зваць Беларусам, // Роднай мовы сваёй не цурайся»; «У стары- ну Беларус, не падданы, // Гаспадарыў, быў сам над сабою…»; «Хто хацеў, той і смеў рабаваці, // Без пры- просу з'язджаліся госці…»; «Дык шануй, Беларус, сваю мову // Гэта скарб нам на вечныя годы…»

Кампазіцыя верша кальцавая: спачатку гучыць зварот да беларуса не цурацца сваёй мовы, за- канчваецца верш зваротам да беларуса шанаваць мову, бо яна – наш самы каштоўны скарб. У асноўнай частцы ідзе гаворка і пра слаўнае мінулае, і пра цяжкія часы для нашага краю.

Вывады

Верш-зварот лірычнага героя да Беларуса (слова «Беларус» напісана аўтарам з вялікай літары!). Нягле- дзячы на цяжкія выпрабаванні, лірычны герой верыць у магчымасць адраджэння сваёй Бацькаўшчыны, а родная мова дае магчымасць годна адчуваць сябе сярод іншых народаў.