Անեկդոդ, մայրենի

Անեկդոտ

Անեկդոտ  ( հունարեն ՝  το ανεκδοτо  - անտիպ), ոչ մեծ պատմություն զվարճալի բովանդակությամբ։

Անեկդոտները հիմնականում անանուն ստեղծագործություններ են և տարածվում են մեծ մասամբ բանավոր կերպով։ Նրանց մեջ երգիծվում են կենցաղի, հասարակական-քաղաքական կյանքի զանազան ծիծաղաշարժ դեպքեր, մարդկային բնավորության բացասական գծեր։ Անեկդոտն աչքի է ընկնում սուր երգիծական բովանդակությամբ, անսպասելի ավարտով։ Անեկդոտներ են գրել նաև անհատ հեղինակներ [1] ։

Հրաչյա Աճառյանի «Պոլսահայ անգիր բանահյուսություն» գրքի «Առակներ» բաժնում ընդգրկված 55 նմուշներից 31-ը անեկդոտներ են՝ ժողովրդական երգիծապատումներ և զվարճախոսություններ:

Ապարանցին տաքսի ծառայություն է բացում, վրան գրում` «Մեկ կիլոմետրը` 1000 մետր¦: * * * Ուսուցչուհին հարցնում է աշակերտին. - «Ես գեղեցիկ եմ¦. սա ո՞ր ժամանակն է: - Անցյալ, տիկին Անթառամ: * * * Մի գյումրեցի կին, ավտոբուսից իջնելով, ընկերուհուն համար տոմս է վերցնում. -Ծաղիկ, տոմս չառնիս: Ծաղիկը իջնում է հաջորդ կանգառում, նրա ետևից` մի խումբ անտոմս ուղևորներ: Գյումրեցի վարորդը զայրանում է. -Ծաղիկմ տոմս առան, բուկետմ մարդ իջան: