Անպարտ Հայաստան

ԱՆՊԱՐՏ ՀԱՅԱՍՏԱՆ

միջոցառում

Մեր հայրենիք, ազատ անկախ,
Որ ապրել է դարեդար
Իր որդիքը արդ կանչում է
Ազատ, անկախ Հայաստան։ x2

Ահա եղբայր քեզ մի դրոշ,
Որ իմ ձեռքով գործեցի ,
Գիշերները ես քուն չեղա ,
Արտասուքով լվացի։ x2

(մուգ գրված հատվածը երաժշտության ներքո հնչող խոսքեր)

Արյունից ծորած կարմիր մի բոսոր,

Երկնքից պոկված երիզ մի կապույտ ,

Հասուն հասկերի շողք նարնջագույն ,

Եվ վեց դարերի խավարի վրա ՝

Դրոշ եռագույն։

Հայոց մթին լեռների հետ

Նա է կանգնած անսասան,

Ծածանում է գլխին վետ վետ

Հայ դրոշը սրբազան ։

Նրանով երդվել են խաղաղ պայմաններում,

Այն կրելը փառք է , բանակում պատիվ ,

Ռազմի դաշտում՝ սխրանք ։

-Ես սիրում եմ իմ կարմիրը ։

-Ես սիրում եմ իմ կապույտը ։

-Ես սիրում եմ իմ նարնջագույնը ։

Ն այիր նրան՝ երեք գույնով,
Նվիրական մեկ նշան Թող փողփողի թշնամու դեմ
Թող միշտ պանծա Հայաստան։ x2

Ա մենայն տեղ մահը մի է
Մարդ մի անգամ պի՛տ մեռնի,
Բայց երանի , որ յուր ազգի
Ազատության կզոհվի։ x2

Նորից մայիս է հաղթանակած մայիս ։ Գեղեցիկ են գարնանային օրերն ու տոները , բայց ուրիշ է այսօրվա խորհուրդը ։ Այսօր օրն է հաղթանակի , օրն է փառքի ու պարծանքի ։

Եկա՜ր , հաղթանակի մայիս , եկա՜ր․․․

Ես ուրախ եմ քո գալուն ։

Դու աշխարհին ավետելով գարուն՝

Եկա՛ր , հաղթանակի մայիս , եկա՛ր ։

Գիշեր է մութ ՝ մայիսի ութ ,

Երկինքը ջինջ ու արձակ ։

Մեր զորքերի ձայնն է գալիս

Արցախից մեր հարազատ։

Իմ օրն այսօր այնքան է բարի ,

Որ հարկ է ծալել իբրև հրավեր ,

Բաժանել մարդկանց, որ երբ բաց անեն ,

Իրենք ողողվեն ցոլքով բարության ։

Թո՛ղ երկինքն էլ չմթնի ,

Չխանգարվի քունը մանկան ,

Թո՛ղ չքանա տակը գետնի ,

Ամեն տեսակ զենք ու ական ։

Թո՛ղ երկինքն էլ չմթնի ,

Չխանգարվի քունը մանկան ,

Թո՛ղ չքանա տակը գետնի ,

Ամեն տեսակ զենք ու ական ։

Սիրում ենք անչափ խաղաղությունը ,

Թո՛ղ պատերազմն ընդմիշտ վերանա ,

Թո՛ղ ուրախ անցնի մեր մանկությունը ,

Միշտ արև լինի աշխարհի վրա ։

Խաղաղություն թո՛ղ լինի ,

Մանուկներին ծիծաղկոտ ,

Խաղաղությամբ թո՛ղ բացվի

Լույսն ամեն առավոտ ։

Թո՛ղ թևածեն երկնքում ,

Աղավնիները գեղեցիկ ,

Որ հայրենի տաք գրկում

Ապրենք խաղաղ , երջանիկ ։

Մենք սիրում ենք պայծառ արև ,

Երկինք պայծառ ու մաքուր ,

Մենք սիրում ենք երգ , խնդություն ,

Խաղաղություն ամենուր ։

Հասկավորված դեղին ցորեն ,

Հովն է խաղում արտերում ,

Փոքրիկները դեղին գույնով

Խաղաղություն են նկարում ։

Մի կապուտակ , մաքուր երկինք

Ուր փուչիկներն են պարում ,

Փոքրիկները կանաչ գույնով

Խաղաղություն են նկարում ։

Աղավնիներ ճերմակաթև

Թևածում են ամպերում ,

Փոքրիկները ճերմակ գույնով

Խաղաղություն են նկարում ։

Հաղթանակի օրը եկավ,

Մանուկները տետրերում

Խաղաղության պերճ գույներով

Խաղաղություն են նկարում ։

Սավառնեցե՛ք աղավնիներ ,

Եվ տարածվե՛ք աշխարհով մեկ ,

Լայն բաց արեք թևերը ձեր ,

Փարատեցեք մշուշ ու մեգ ։

Թո՛ղ հարաճուն լինի ձեր չուն ,

Աղավնիներ ճերմա՜կ , ճերմա՜կ ,

Առե՛ք ձեր ջերմ թևերի տակ ։

Թռի՛ր հայոց աղավնի,

Չէ ո՞ր լույս ես սպիտակ ,

Քո եռագույն թևերով

Դու հավիտյան արեգակ։

Խաղաղությունն ամենքին ու ամենուր ,

Այդ ենք միայն մենք աշխարհին կամենում ։

Խաղաղություն ,որ աչիկներն իր բանա

Օրորոցում մի մանուկ ։

Խաղաղություն , որ տատիկները բոլոր

Երգեն իրենց թոռնիկներին մեղմ օրոր ։

Խաղաղություն ամենքին ու ամենուր ,

Ողջ աշխարհն է ողջ աշխարհին կամենում ։

Խաղաղություն

I

Մենք ուզում ենք , որ աշխարհը այս խաղաղ ապրի

Մենք ուզում ենք , որ ոչ մի մանուկ էլ չտխրի ։

Կրկ․ Թո՛ղ աշխարհում խաղաղությունը միշտ տիրի ,

Եվ որ մանկան ջինջ աչիկները միշտ փայլի ։ x2

II

Թող այս մեղեդին անվերջ հնչի , անվերջ հնչի

ՈՒ թող նա դիպչի մարդկանց հոգուն , մարդկանց սրտին։

Կրկ․ Թող աշխարհին խաղաղություն նա միշտ բերի,

Եվ որ մանկան ջինջ աչիկները միշտ փայլի։ x2

Ա-Ի –Ա ,Ա-Ի-

Կրկ․ Թող աշխարհում խաղաղությունը միշտ տիրի,

Եվ որ մանկան ջինջ աչիկները միշտ փայլի։ x2

III

Խաղաղություն աշխարհին ,

Խաղաղություն աշխարհին, x4

Խաղաղություն մեր մայրերի սրտերին։

Խաղաղություն մեր մայրերի սրտերին ։

Դառն է եղել մեր ժողովրդի ճակատագիրը։ Դարեր շարունակ հայ ժողովուրդը կռիվներ է մղել զանազան զավթիչների դեմ ։ Մարտնչել է իր երկիրը , իր լեզուն , իր գոյությունը պաշտպանելու համար ։ Մարտերը եղել են դաժան ու հերոսական , սակայն հայ քաջերը միշտ հաղթանակել են ։

Հաղթանակած , հերոսացած ,

Հայոց երկրի հզոր բանակ,

Քո մարտական ջահը վառած

Պահի՛ր որպես փառքի պսակ ։

Մարտիկներիդ համախմբի՛ր ,

Հզորացրու՛ քո ապագան ,

Չունենաս էլ թշնամի

Ապրե՛ս կայուն ու անսասան ։

Եկե՛ք միասին ,սրբազան դողով ,

Արյունով ներկված մեր այս սուրբ հողով ,

Մեր մատաղ սրտից ծնված ներբողով

Ասենք բարձրաձայն․

Խումբ - Փա՛ռք զոհվածներին,

Անմահներին փա՛ռք,

Հավերժ փա՛ռք ։

ՆՆջե՛ք հանգիստ քնով հավիտյան ,

Ձեզ հետ են ընդմիշտ որպես պահապան

Երկու զորավար ՝ հայրենյաց պաշտպան ՝

Մեծն Անդրանիկ ,Վազգեն Սարգսյան ։

Ամեն մարդ իր հոր որդին է կյանքում ,

Բայց հազար անգամ նրան երանի ՝

Ում ՝ հայրենիքը որդի կանվանի ։

Միշտ առաջ

I Հզոր հայրենիք, զինվորդ ենք փոքրիկ,

Քո ասած խոսքը կպահենք գաղտնիք,

Զինվորիկ ենք մենք խելոք ու ճարպիկ, x2

Լեռ ենք , լեռ ենք , անառիկ։

Կրկ․ Քայլում ենք առաջ ,մեկ աջ ,մեկ էլ ձախ,

Քիչ բոյով, քիչ կարճ կտրիճներն ենք քաջ, x2

Մեր ուղին կանաչ կանչում է առաջ,

Միշտ առաջ , առաջ , առաջ ։

Ո ւնենք պարզ երկինք, արևոտ ու ջինջ

Թող օրը գալիք մեզ բերի բարիք x2

Զինվորիկ ենք մենք պատրաստ ու խիզախ

Քաջ ենք, քաջ ենք ու անվախ ։

Կրկ․ Քայլում ենք առաջ ,մեկ աջ ,մեկ էլ ձախ,

Քիչ բոյով, քիչ կարճ կտրիճներն ենք քաջ, x2

Մեր ուղին կանաչ կանչում է առաջ,

Միշտ առաջ , առաջ , առաջ ։

Ի՛մ մայր Հայաստան , սիրում եմ ես քեզ ,

Սիրում եմ հոգով , սիրում եմ սրտով ,

Սիրում եմ ինչպես հարազատ մորս,

Եթե հանկարծ թշնամին գա և հարձակվի վրադ

Իմ կյանքը կտամ , իմ շունչը կտամ ,

Իմ Հայաստանը օտարին չե՛մ տա ։

Հայաստա՛ն , գուցե այսպես փոքրացար ,

Որ իսպառ լուծվես մեր սրտերի մեջ ,

Այրված մատյանի պատառիկ դարձար,

Որ վրադ դողանք բյուր թերթերի մեջ ։

Որ պտղունց հողդ թալիսմանի պես

Մեր կրծքի վրա կրենք երկյուղած ։

Իրավ , մի բան կա արժանի ու ջերմ ,

Որ սիրենք նրան ու մեզ մայր կոչենք ,

Եվ պահենք սրտում մեր գիշեր ու զօր ․

Դա իմ հինավուրց Հայաստանն է հին ։

Հայը դարերով սիրով է պահել

Յոթ թանկ սրբություն՝

Գիրը ,Մասիսը , շինարար ոգին

Հավատը , լեզուն ։

Սուրբ անուններ են եղել դարերով

Հայ ընտանիքը ,

Եվ ամենից վեր , ամենից լուսե ՝

Մայր հայրենիքը ։

Իմ սուրբ հայրենիք դու սրտիս մեջ ես ,

Դու սրտիս մեջ ես , ոչ լեզվիս վրա ,

Իմ սրտի միջից ՝ թե սիրտս ճեղքես ՝

Դրոշիդ բոցը պիտի հուրհրա ։

Չեմ ուզում գոռալ իմ սիրո մասին ,

Սակայն , իմացի՛ր , հայրենիք իմ մեծ ,

Քեզ հարյուր տեղով խոցեց թշնամին ,

Բայց հազար տեղով իմ սիրտը խոցվեց ։

Ես ամբողջովին քոնն եմ , հայրենիք ,

Ես մոմի նման ճամփեքիդ վրա ,

Քո փառքի համար , թե մի օր վառվեմ ,

Մոխրաբիծ անգամ ինձնից չի մնա ։

Դու քաղցր ես հող , հող իմ հայրենի ,

Չկա քեզնից անուշ անուն ,

Բայց վտանգի ահեղ պահին ,

Երբ սպառնում է թշնամին ,

Դու ավելի ես քաղցրանում ։

Հայաստան ասելիս այտերս այրվում են ,

Հայաստան ասելիս ծնկներս ծալվում են ,

Չգիտեմ ինչու՞ է այդպես ։

Հայաստան ասելիս շրթունքս ճաքում է ,

Հայաստան ասելիս հասակս ծաղկում է,

Չգիտեմ ինչու՞ է այդպես ։

Հայաստան ասելիս աչքերս լցվում են ,

Հայաստան ասելիս թևերս բացվում են ,

Չգիտեմ ինչու՞ է այդպես ։

Հայաստան ասելիս աշխարհն իմ տունն է ,

Հայաստան ասելիս էլ մահն ու՞մ շունն է ,

Կլինեմ , կմնամ այսպես ։

Իմ ճամփի լույսը ,

Իմ անմար հույսը ,

Իմ սրտի հույսը

Դո՛ւ ես , հայրենի՛ք ։

Իմ ծով բերկրանքը ,

Իմ ներշնչանքը ,

Իմ ուրախ կյանքը ,

Դո՛ւ ես, հայրենի՛ք։

Երգիս աղբյուրը ,

Իմ կյանքի բույրը ,

Իմ հոգու հուրը

Դո՛ւ ես հայրենի՛ք ։

Հպարտությունս ,

Անպարտությունս,

Հարազատ տունս

Դո՛ւ ես , հայրենի՛ք ։

Պար․

Ուր էլ գնամ , աղավնու պես

Ետ եմ գալիս իմ բույնը տաք ,

Իմ պապերն են բույնս դրել

Մասիսների գմբեթի տակ ։

Եվ իմ միակ տաճարն անմեռ

Ոսկեբուրվառ մեր արտերով

Հայաստանն է հազարալեռ՝

Մասսյանց մարմար լեռներով ։

-Հայրենիքից դուրս երջանկություն չկա ,թո՛ղ յուրաքանչյուր ոք արմատներ գցի հարազատ հողում ։

-Ով չի սիրում երկիրն հայրենի՝

-Հոգով անդամալույծից էլ տկար է ։

-Սրբազան պարտականություն է սիրել մեր երկիրը , այն մեզ սնուցել և կերակրել է ինչպես հարազատ մայրը ։

-Մենք սիրում ենք մեր հայրենիքը ․ դա օդն է որ մենք շնչում ենք ։

Սա իմ երկիրն է - չափերով այնպիսին ,

Որ կարող եմ վերցնել հետս ,

Թե մի հեռու տեղ գնամ։

Փոքրիկ՝ ինչպես ծերացած մայր ,

Փոքրիկ՝ ինչպես նորածին զավակ ,

Իսկ քարտեզի վրա

Ընդամենը արցունքի մի կաթիլ ։

Սա իմ երկիրն է չափերով այնպիսին ,

Որ ազատորեն տեղավորվել է սրտիս մեջ ,

Որ չկորցնեմ հանկարծ ։

Ինչքան հույզեր են մեր լույսը մարել,

Այնքան պայծառ է դարձել մեր շողը ,

Ինչքան հեռուն է մեզ քամին տարել,

Այնքան ուժեղ ենք սիրել մայր հողը ։

Թե մութ ամպեր են երկինքը պատել

Եվ գազազել է բնավեր քամին ,

Այնքան ուժեղ ենք թշնամուն ատել ,

Այնքան ուժեղ ենք կապվել մենք բարեկամին ։

Ի՞նչ հույս ունես , որ երբեք չես հուսահատվում ,

Ի՞նչ կամք ու կորով , որ չի վհատվում ,

Թշնամին հաճախ բզկտում է քեզ ,

Դու դեռ կռվում ես , նորեն գտնում քեզ ։

Մենք ՝ հայերս արտառոց , զարմանալի

Մի ժողովուրդ ենք,

Թվով քիչ ենք ,իսկ մտքերով բազում ,

Ցավերի մեջ՝ միշտ անողոք,

Պարտությանը՝ անհաղորդ ենք ,

Այս աշխարհի ազգերի մեջ

Հավերժական մի ճամփորդ ենք ։

Խումբ – Մենք ՝ հայերս ։

Ցրել են մեզ աշխարհով մեկ ,

Դարձրել անտուն ,թափառական ,

Ու սրտաբաց Մասիսի պես

Շղթաների մեջ դիվական

Հույս ենք պահել ազատ տեսնել

Երկիրը մեր պապենական

Խումբ- Մենք ՝ հայերս ։

Քեզ սիրում եմ խենթի պես,

Ապրի՛ր իմ հայ ժողովուրդ ,

Իմ մայր Արաքս գետի պես ,

Ապրի՛ր , իմ հա՛յ , ժողովուրդ ։

Ի՛մ հայ ժողովուրդ , ի՛մ մեծանուն ,

Դու չես հյուսվել արյուն ու մսից ,

Հյուսվել ես , ազգ ի՛մ , պարզապես լույսից ։

Քեզ սիրում եմ խենթի պես,

Ապրի՛ր իմ հայ ժողովուրդ ,

Իմ մայր Արաքս գետի պես ,

Ապրի՛ր , իմ հա՛յ , ժողովուրդ ։

Թո՛ղ հավերժ ապրի իմ հայ ժողովուրդը ,

Հազա՛ր տարիներ ու հազա՛ր դարեր ։

Ապրի՛ր ,ինչքան հայ դեռ պիտի ծնվի ,

Հազա՛ր տարիներ ու հազա՛ր դարեր ։