Դու հավերժող իմ Հայաստան

ԴՈՒ ՀԱՎԵՐԺՈՂ ԻՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆ

Անկախությանտոնիննվիրվածմիջոցառմանծրագիր

Միջոցառումըսկսվում է ՀամոՍահյանի և ՊարույրՍևակիզրույցով:

Սահյան (նստածսեղանիմոտխորհում է և ստեղծագործում )-

Հայաստանասելիսայտերսայրվումեն,

Հայաստանասելիսծնկներսծալվումեն,

Չգիտեմ` ինչու՞էայսպես…..

Գալիսէ Սևակը– Ողջու՛յնընկերս, ինչպե՞սես: Մտախո՛հեսերևում….

Մարդկաելել է շալակնաշխարհի,

Մարդկաաշխարհն է շալակածտանում,

Նա, ովելել է շալակնաշխարհի

Աշխարհումերբեքթացտեղչիքնում:

Սահյան – Է˜հՊարո՛ւյր, Պարո՛ւյր, դումիշտնույննես, երբեքչեսփոխվում:

Սևակ - Եսայնեմեղել, ինչորեղելեմ,

Իմացիր, որէլերեսովչտաս,

Հանդիպմանօրիցեսինձնեղելեմ,

Որդուաշխարհումնեղությունչզգաս:

Միասինծիծաղումեն:

Սահյան-Լա˜վ, հապամիլսիր, ի՞նչկասես.

Հայաստանասելիսայտերսայրվումեն,

Հայաստանասելիսծնկներսծալվումեն,

Չգիտեմ` ինչու՞էայսպես:

  Հայաստանասելիսշրթունքսճաքումէ,

Հայաստանասելիսհասակսծաղկումէ,

Չգիտեմ` ինչու՞էայսպես:

Հայաստանասելիսաչքերսլցվումեն,

Հայաստանասելիսթևերսբացվումեն,

Չգիտեմ` ինչու՞էայդպես:

  Հայաստանասելիսաշխարհնիմտուննէ,

Հայաստանասելիսէլմահնու՞մշուննէ.

Կլինե՛մ, կմնա՛մայսպես:

Սևակ – Իսկեսքոգրածինկավելացնեմ.

Մենքքիչենք, սակայնմեզհայենասում,

Մենքմեզո՛չոքիցչենքգերադասում:

Պարզապեսմենքէլպիտիընդունենք‚

Որմե՛նք‚ միայնմե՜նքԱրարատունենք‚

Եվորայստեղէ՝բարձրիկՍևանում‚

Երկինքըիրճիշտպատճենըհանում:

ՊարզապեսԴավիթնայստեղէկռվել:

ՊարզապեսՆարեկնայստեղէգրվել:

Պարզապեսգիտենքժայռիցվանքկերտել‚

Քարիցշինելձուկ‚ ևթռչուն՝կավից‚

Ուսուցմա՛նհամարևաշակերտե՜լ

Գեղեցկի՛ն‚

Բարո՛ւն‚ 

Վսեմի՛ն‚

Լավի՜ն...

  Մենքքիչենք‚ սակայնմեզհայենասում:

Սահյան - Դումիշտէլինձգերազանցելես:

Միասինհեռանումենբեմից: Բեմենբարձրանումմիջոցառմանմասնակիցաշակերտները և խմբակայիներգում « Տասըմիլիոնհայենքմենք» երգը:

Աշակերտ –Ողջո՛ւյնսիրելիհյուրեր, ուսուցիչներ, աշակերտներ և ծնողներ: Այսօրսեպտեմբերի 21-ն է՝ ՀայաստանիՀանրապետությանԱնկախությանտոնը: ԱյսփոքրիկցերեկույթընվիրումենքԱնկախությանօրվան:

Գալիս է Անկախությունը.

Եսմերնախնյացկապույտերազնեմ,

Հայոցդաշտերիցորենիկույտնեմ,

Ումերքաջերիթափվածարյուննեմ,

ԵսԱվարայրնեմ, ԲաշԱպարաննեմ,

Սարդարապատնեմ, ումերԱրցախնեմ,

Վաղուցերազած, բայցնործնվածնեմ,

Թեևջահելեմ, բայցկայացածեմ,

Անկախություննեմ:

Պարումենյարխուշտավեցտղաներ՝ զինվորականհագուստով:

Աշակերտ – 1918թ մայիսի 28-ին հռչակվում է ՀայաստանիԱռաջինՀանրապետությունը: Առաջինհանրապետությանկազմավորմանժամանակընդունվեցինպետականխորհրդանիշերը՝ զինանշանը, դրոշը և օրհներգը: Զինանշանիհեղինակներնէինճարտարապետ, ակադեմիկոսԱլ. Թամանյանը և նկարիչՀակոբԿոջոյանը: Օրհներգը Մ. Նալբանդյանի «Մերհայրենիք» հայրենասիրականերգնէր, որիհեղինակնէրԲարսեղԿանաչյանը, իսկպետականդրոշըլինելուէրեռագույնը:

Հնչում է խմբակայիներգ՝ «Կարմիր, կապույտ, ծիրանագույն»:

Աշակերտ –ՀայաստանիԱռաջինՀանրապետությունըընդամենըերկուտարվակյանքունեցավ: 1920թ. դեկտեմբերի 2-ին ՀայհեղկոմիհռչակագրովՀայստանումսկսվեցխաղաղիշխանափոխություն. ՀայստանիԱռաջինՀանրապետությունըիրտեղըզիջեցերկրորդ՝ ՀայաստանիՍոցիալիստականԽորհրդայինՀանրապետությանը, որնիրգոյությունըպահպանեցշուրջ 70 տարի:

Երգ՝ «Հայաստանջան»

Աշակերտ- 1991թ.սեպտեմբերի 23-ին ՀայաստանիՀանրապետությանԳերագույնԽորհուրդըկայացրեցորոշումանկախությանհռչակմանմասին, իսկընթերցելուպատիվըտրվեցԳերգույնխորհրդիպատգամավորԱրամՄանուկյանին՝ որպեսՀայաստանիԱռաջինՀանրապետությանհիմնադրիանվանակցի: Այսպեսծնունդառավմերանկախհանրապետությունը՝ նպատակունենալովստեղծելժողովրդավարական,կայուն և բարգավաճողերկիր:

Ամբիոնինմոտենում է ԱրամՄանուկյանը և ընթերցումհռչակագիրը.

ՀավատարիմմնալովՀայաստանիանկախությանմասինհռչակագրին, հենվելովմարդուիրավունքների և ազգերիինքնորոշմանմիջազգայիննորմերիվրա, նպատակունենալովստեղծելժողովրդական, իրավականհամակարգ, հիմքունենալով 1991թ.սեպտեմբերի 21-ի ԽՍՀՄ կազմիցդուրսգալումասինանցկացվածհանրաքվեիարդյունքները՝ ՀայաստանիԳերագույնԽորհուրդըհռչակում է ՀայաստանիՀանրապետություննանկախպետություն:

Հնչում է պետականօրհներգը:

Աշակերտ – Որոչուփուչըվերկկենաուոչկասիիրարյանշրջանառությանը, իրաչքիլույսին, իրարդարհացին, իրպետականությանհիմքերին, իրուիրթոռներիմարդավայելկյանքին:

Աշակերտ –Աստվածչանի, եթեհայտնվիմիայդպիսինը.մերազգիայտերնամոթիցպիտիշիկնեն:

Աշակերտ –«Այո».այսերեքտառերնայսօրիմաստավորումենմեր 3000 տարվաողորումներնուորոնումները:

Աշակերտ –«Այո».այսբառիմեջեսլսումեմվարդանանցնահատակներիսրերիշառաչը և Սարդարապատիաշխարհազորայիններիհրանոթներիհաղթականհամազարկերիարձագանքները:

Աշակերտ –Այսբառըմերինքնությունն է ամփոփումիրմեջ, մերարժանապատվությունը, աշխարհը՝ նորհամովուհոտով, նորգույներովլցնելումերընդունակություննուպատրաստակամությունը:

Աշակերտ –Անկախությանն«այո»ասելով՝ մենք՝ մենքումերոնքենքդառնում, մերգլխիտերնենքդառնում, մերհողիուջրիտերը և աշխարհամեջենքդուրսգալիստիրոջիրավունքով:

Աշակերտ –«Այո»-ն մերկռիվն է մեզհետ, աշխարհիհետ, ճակատագրիհետ.կռվումենք, ուրեմնկանքուպիտիլինենք, լինելուենքազատուանկախ: Ասենքմեր «այո»-ն, ուպատվարուպաշտպանկանգնենքմերնորազգայինպետությանը:

Պարիխումբըպարում է «Մշոխըռ»:

Բեմ է կրկինբարձրանումՊարույրՍևակը և արտասանում.

Մենքքիչենք‚ այո՛‚ բայցկոչվումենքհայ -

Գիտենքդեռչանցածվերքերիցտնքալ‚

Բայցնորխնդությամբցնծալուհրճվել.

Գիտենքթշնամուկողըմխրճվել

Ուբարեկամինդառնալաջակից.

Դուրսգալմեզարվածբարությանտակից՝

Մեկիփոխարենտասնհատուցելով...

Հօգուտարդարիևարեգակի

Գիտենքքվեարկելմերկյանքովնաև...

Բայցթեկամենանմեզբռնիվառել՝

Մենքգիտենքմխա՛լ - ևկրա՜կմարել.

Իսկեթեպետքէխավարըցրել՝

Գիտենքմոխրանալորպեսվառկերոն.

Եվգիտենքնաևմեզկրքոտսիրել‚

Բայցուրիշներինմի՜շտէլհարգելով...

 Բոլորըմիասին.

Մենքմեզոչմեկիցչենքգերադասում‚

Բայցմեզէլգիտենք -

Մեզհա՜յենասում։

Եվինչո՞ւպիտիչհպարտանանք...

Կա՛նք: Պիտիլինե՛նք: Ուդեռ - շատանա՜նք: