Гегюрчюн Атаева

Юрегим къанатлы

къушдай

Россияны Язывчуларыны ва Журналистлерини члени Гегюрчюн Атаева булан ёлугъув.

В горах хозяйку дома с давних лет

Считают добрым голубем над домом.

И голубь, миролюбием ведомый,

Несет для всей семьи свой мирный свет.

Фазу Алиева

Балики, мен болгъанмандыр янгылыш,

Сен сюювден сююнер деп, аяр деп.

… Мен къоркъаман, гек толкъунлар къайнашып,

Сени аякъ гьызларынгны чаяр деп

Мен гёзлеймен – сен башгъагъа гетесен,

Сююнчлерим башгъасына элтесен.

Магъа къарап, сен башгъаны гёресен,

Насипни де башгъасына бересен. .

Терезенгде сени ярыкъ гёргенде

Терезенге къарай-къарай талмайман.

Мени учун янмагъанын билсем де,

Ярыгъынгдан сююнмейли болмайман.

Сен чи гетдинг къоркъуп сувукъ еллерден,

Сюювюнгню бавларына урагъан.

Гёзюнг къаплап якъламагъа болмадынг,

Терегингни чечек ачма турагъан.

Яй гюнюнде буз явгъандай,

Сувукълукъдан титиретди юрегим.

Мен англадым, яшавунга,

Къысматынга оьзюм нечик арегим.

Айрылывну денгизине тюшгенмен,

Денгиз уллу, чыкъма, чыкъма къыйын юзюп де.

Оьэюм батып барагъаным билсем де,

Юрек болмай сенден умут уьзюп де.

Гёк толкъунлар салкъын сувун себелеп,

Эсге сала магъа гетме герекни.

Сен ёкъ десем, юрек магъа инанмай.

Не деп айтып алдатайым юрекни?

Мен гюздемен, гюз гюнюдей гёнгюм де,

Гюнешимни яшыргъанлар булутлар.

Сувукъ елден, салкъын чыкъдан къоркъдуму

Исси якъгъа учуп гетли умутлар.

Айрылывну аччы ели уьфюрюп,

Инбашыма сари явлкъ ташлады.

Эсде ёкъда, гюз гелгендей гезиксиз,

Магъа салкъын, мунглу гюнлер башланды.

В окно мое смотрит луна

Она холодна и грустна

Печальный все стелется свет

Пока не настанет рассвет.

Тереземден ай къарай,

Бир кюстюн, бир иржайып.

Гёнгюм алма сюедир,

Пашман ярыгъын яйып

« Менден геч» деп тюгюл мени тилевюм,

Хыйлы гёзьяш тёкдюргенмен гёзюнгден.

Сен чи менден болар эдинг гечип де,

Тек мен оьзюм гечмежекмен оьзюмден.

Азиз атам, элт мени де янынга

Юрекдеги дертлеримни сезейим.

Яшда йимик тутуп сени къолунгну,

Яшлыгъымны авлагъындан гезейим.

савболугъуз!