Գոյականի առումը

Գոյականի առումները

Խոսքի մեջ գոյականը կարող է ցույց տալ առարկա ընդհանրապես կամ այնպիսի առարկա, որը խոսողին կամ լսողին անծանոթ է:

Նա երգ է լսում:

Այդ դեպքերում գոյականը գործածվում է անորոշ առումով:

• Իսկ այն դեպքում, երբ առարկան ծանոթ է խոսողին կամ լսողին կամ արդեն հայտնի է խոսքից, գործածվում է որոշյալ առումով՝ ստանալով որոշիչ հոդ:
•  
• Հայերենում որոշիչ հոդերն են   ը - ն և   ն  -ն:
• Օրինակ
• Երգը Երևանի մասին է:
• Այս նախադասության մեջ   երգ    բառը որոշյալ առումով է:
•  
• Ն   հոդ ստանում են ձայնավորով վերջացող բառերը, ինչպես՝  կղզի-կղզին:
•    
• Ը   հոդ ստանում են բաղաձայնով վերջացող բառերը, ինչպես՝  միրգ-միրգը:

• Որոշ դեպքերում բաղաձայնով վերջացող բառերը նույնպես կարող են  ն   հոդ ստանալ: Դա լինում է այն դեպքերում, երբ այդ բառերին հաջորդում է ձայնավորով սկսվող բառ՝ Օրինակ
• Միրգն ամանի մեջ է:
• Ուշադրություն
• Ե, և, ո   տառերը բառասկզբում մեկից ավելի հնչյունի գրային նշան են՝  յէ, յէվ, վօ:   Դա նշանակում է, որ բառասկզբում  ե, և, ո   ունեցող բառերը սկսվում են բաղաձայնով: Ուստի այդպիսի բառերից առաջ դրված որոշյալ առման գոյականը ստանում է միայն   ը   հոդը:
• Այսպես՝ սխալ է՝ գարունն եկավ, առյուծն որսի դուրս եկավ:Ուշադրություն
• Սպ, սկ, ստ, շտ  տառակապակցություններից առաջ հաճախ լինում է  ը  հնչյունը:
• Այդպիսի բառերից առաջ բառը կարող է դրվել  ն   հոդով, Օրինակ
• Ներկայացումն սկսվեց:

• Հայերենում գոյականը կարող է հանդես գալ և՛ որոշյալ, և՛ անորոշ առումներով, եթե դրված է ուղղական, տրական կամ հայցական հոլովով: Մյուս հոլովաձևերը առում չունեն: Առում չունեն նաև այլաձև հոգնակիները, ինչպես, օրինակ՝  տիկնայք բառը  տիկնայքը  ձևը չունի, հետևաբար առում չունի: