Հանելուկներ եվ նկարելուկներ

ՀԱՆԵԼՈՒԿՆԵՐ

և

ՆԿԱՐԵԼՈՒԿՆԵՐ

ԱՅՆ Ի՞ՆՉՆ Է, Ի՞ՆՉԸ…

Ծնվում է ու մեծանում, Հենց նույն օրն էլ` մահանում, Հետո նորից կյանք առած Պայծառ շորեր է հագնում: 

: 

Ամբողջ օրը քուն չունի, Լայն դաշտերում տուն չունի, Ծաղկից ծաղիկ է թռչում, Փեթակ ունի, բուն չունի:  

Տուն է սպիտակ, լայնատարած, Սև հավիկներ մեջը թառած, Խոսում են ու զրույց անում՝ Մարդու նման լեզու առած:

Խոսում է նա, լեզու չունի, Շրջում է նա, ոտքեր չունի, Բայց մտնում է ամեն մի տուն, Ուրախ լուրեր բերում մարդուն:

Ամբողջ օրը տանը մնում,

Բեհեզ բարձի վրա քնում, Հենց որ մուկ է տեսնում հանկարծ, Բազեի պես որս է անում:

Հողն է մտնում, մահանում, Հետո նորից կյանք առնում, Աչքը հառած երկնքին, Տարածվում է, շատանում :

Չորս ոտք ունի, բայց շուն չի, Ձու է ածում, թռչուն չի, Խոտ է ուտում կովի պես, Պատյան ունի, բայց տուն չի:

Գիշերով է նա լույս տալիս, Եվ ապրում է ճիշտ մեկ ամիս, Կիսվում է նախ և նորանում, Կլոր դեմքով՝ աշխարհ գալիս:

Ծնվում   է   նա   հրից ,  ջրից ,

Մեզ   ժպտում   է   հորիզոնից՝

Ունի   աղեղ   յոթնալար՝

Կամրջում   է   դաշտ   ու   սար :          

Մարդուն   մոտիկ   ու   մտերիմ՝

Կենդանի   է   հավատարիմ ,

Հսկում   է   նա   փարախ   ու   բակ ,

Չի   ընդունում   ոչ   մի   կաշառք :      

Մեծ ցնցուղ է՝ ջուրը առատ,

Եվ ջրում է աշխարհն արար,

Չի ստեղծվում մարդու ձեռքով,

Դաշտն է լցնում առատ բերքով:

Ապրեք երեխաներ, իսկ հիմա վերծանենք

ՆԿԱՐԵԼՈՒԿՆԵՐԸ

ու = ե

շենք

ու = ր

մեղր

1,3,2

զորք

ե = տ

աստղ

ն = կ

քսակ

,

ու = ա

շուշան

ի = ա

լուսան

ՇՆՈՐՀԱԿԱԼՈՒԹՅՈՒՆ

Երևանի հ․107 միջնակարգ դպրոցի

Դասվար՝ Գայանե Հովհաննիսյան