Кыргыздын аяны туш-,баяны жомок

      "   Туш "," жомок" деген создорду эшиткенде ,кыргыз баласынын эсине дароо "Манас" жомогу ,аны айткан улуу жомокчулардын бейнеси келет. Бул тегинден эмес.Себеби ,бул доолоттордун ички табияты бири-бирине бирине ажырагыс ашташкан.Туш да, жомок да  сыр дуйносуно кирет.Тушту адам уктап жатканда корсо,жомокту онундо угат.Туш кобунчо аламдын алдыдагы жашоосунан  белги берип,аян турундо корунсо,жомок анын артта калган турмушунан кабар айтып ,баян турундо жашайт.Демек,тушту- уйкудагы жомок ,жомокту- ондогу туш деп сыпаттасак болот.Бул эки абалда тен адам откон менен келечектин,чындык менен кыялдын... кандайдыр бир чек ара а абалына ,жашоонун бейтааныш тилкесине туш келет.Алардагы адаттан тыш кубулуштарды ,маалыматтарды андап- таануу , алардын торкунун туура туюмдап ,чечмелоо зарылдыгы пайда болот.Элибизде аларга карата ото кастарлуу мамиле калыптанган.("Туш чындык эмес,жоруса тогун эмес","Туш онолбой,иш онолбойт"). Жомок аздектелип айтылып,атадан балага мурасталып калтырылган:

" Байыркынын жомогу

Баштаса келер оролу.

Эзелкинин жомогу

Эстебесек болобу"(Манастын)