Ռոսետտիի Սիրո գավաթ նկարը

«Սիրո գավաթ» Անգլիացի նկարչի` Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտի կողմից 1867 թվականին ստեղծված յուղաներկ նկար։ Այժմ ստեղծագործությունը գտնվում է Տոկիոյի Արևմտյան արվեստի ազգային թանգարանում։ Համաձայն անգլիական միջնադարյան ավանդույթի՝ սիրո գավաթը շնորհվել է դատական ​​մրցումներին մասնակցելու համար, այդ թվում նաև կանանց, ովքեր ստացել են «Սիրո և գեղեցկության թագուհի» կոչում»։ Սիրո բաժակը կոչվում էր աման, որից ավանդույթի համաձայն, մտերիմներն ու ընկերներն խմում էին իրենց հերթին։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ «սիրո գավաթը» խորհրդանշում էր հաշտություն և վստահություն, քանի որ խմողը ստիպված էր մի ձեռքով պահել բաժակը, և այդպիսով չէր կարող զենք վերցնել: Նկարը պատկերում է մի գեղեցիկ երիտասարդ կնոջ` մտածկոտ տխուր արտահայտությամբ, հաստ շագանակագույն մազերով, կարմիր զգեստ հագած, ոսկե գավաթը շրթունքներին: Շրջանակի վրա փորագրված է ֆրանսերեն (ֆր.՝ Խաղաղ գիշեր և ուրախալից գիշեր/ Հիանալի սիրո ասպետ), թերևս խոսքը բաժակաճառ է իր սիրեկանի փառքին ուղղված, որ ռազմի դաշտ էր մեկնել[3]։ Նկարի ֆոնի վրա ժանյակով կտոր է, չորս բրոնզե ափսե` սյուժեներով, որոնց թվում է Ադամ ու Եվան, Հուսեն և Հիսուս Նավին, որոնք վերադառնում են Ավետյաց երկրից` խաղողի փնջով։ Աղջկա ետևի փորագրությունում պատկերված են բաղեղի տերևներ` որպես հավատարմության խորհրդանիշ։ Նկարի համար նախատեսված մոդելն էր Ալեքսա Ուայլդինգը: Նույն տարում ավելի ուշ, Ռոսսեթին ստեղծում է ստեղծագործության ջրաներկ վերարտադրություն, որտեղ ներկայացվել է մեկ այլ մոդել` Էլեն Սմիթը ։ Նկարը գնվել է կոլեկցիոներ Ֆրեդերիկ Լեյլանդի կողմից։ Որոշ ժամանակ համարվում էր, որ նկարը անհայտացել է։ Որոշ մարդիկ կարծում էին, որ նկարը կորել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Այժմ նկարը գտնվում է Տոկիոյի Արևմտյան արվեստի ազգային թանգարանում։