Շարունակել տրված պատմությունը

Շարունակել տրված պատմությունը Դարավոր ընկուզենու փչակում ապաստանել էին ջարդից մազապուրծ տասնամյա քույրն ու յոթնամյա եղբայրը:Ցնցոտիներով պատած նրանց հյուծված կերպարանքները սահմռկեցուցիչ տեսք ունեին:Եղբայրը ջերմության մեջ տնքում էր:Քույրը եղունգներով հանեց նրա թարախակալված գարշապարի փուշը ,դաղձի տերևներ դրեց վերքին ու կապեց ծառի կեղևով: -Սոված ե՜մ,-նվաղկոտ հեգեց տղան: Քույրը դուրս եկավ փչակից ՝արցունքները սրբելու և սնունդ հայթայթելու: Անտառը մոր պես կերակրում ,պատսպարում էր որբուկներին օրե՜ր,շաբաթնե՜ր…Չէին հաշվում օրերը ,հաշիվը կորցրել էին…Երբ գյուղն այրեցին ՝բնակիչներին եկեղեցում բանտած,նրանք սոսկումով փախան :Ինչու Աստված փրկեց իրենց …որ անտառում սովամահ անի….