Շնորհավոր տոնդ, ուսուցի՛չ

1․Վեց տարեկան բոլորած

Ճամփաներով ծանոթ

Մորս ձեռքից պինդ բռնած

Դպրոց մտա ամաչկոտ:

2․Դու ժպտացիր մտերմիկ,

Հարազատի ջերմ սիրով,

Դպրոցի բակը փոքրիկ

Դարձավ մեծ ու լուսավոր:

3․Ուրախ էի, ժպտերես

Բախտավոր ու երջանիկ,

Գտել էի մոր պես

Հարազատ ու բարի սիրտ:

4․Եղար բարի, իմաստուն

Խորհրդատուն իմ կյանքի,

Միշտ կմնաս իմ սրտում,

Որպես կարոտ իմ անգին:

5․Համբուրում եմ ձեզ հիմա

Եվ գլուխ եմ խոնարհում,

Դուք ինձ համար, ինձ համար

Երկրորդ ծնող աշխարհում:

6․Ա~խ ինչքան ենք ձեզ տանջել անհաոգի,

Մեր համառությամբ և հիմարությամբ:

Իսկ երբ դասի չեք եկել հարգելի

Ուրախացել ենք ձեր հիվանդությամբ:

7․Նոր ենք հասկանում, որ մեր մշտական

Ուղեկիցներն եք ու միշտ կլինեք:

Մեր լավի համար ձեզ ենք պարտական,

Իսկ վատի համար մեղավոր ենք մենք:

8․ Պար

9․Ինչքան բան գիտեն

Մեր ուսուցիչները

Իմ իմացածը

Շատ, շատ,շատ քիչ է :

10․Ինչ հարց էլ ,որ տաք

Նրանք չեն բարկանում

Ժպտում են մեղմիկ

Ու պատասխանում:

11․Աշխարհում ոչ մի

Դժվար հարց չկա՝

Մեր ուսուցիչը

Իսկույն չիմանա:

12․Ես ու մայրիկս

Մեկ էլ հայրիկը,

Ինչքան իմանաաք

Դեռ էլի քիչ է,

Շատ , շատ բան գիտե

Մեր ուսուցիչը:

13․Երգ՝

14․Սիրելի ուսուցիչ

Սիրում ենք ձեզ,

ՈՒզում ենք որ միշտ մեր կողքին լինեք,

Ուզում ենք, որ ձեր ժպիտը ծովանա

Օվկիանոսներ դառնան,

Շնորհակալ եմ քիչ է ասել,

Քիչ է, էլի քիչ:

Խոնարհվում ենք ձեր առջև։

15․Ինչքան չասված խոսքեր կան դեռ,

Որ պիտ ասվեն Ձեր մասին

Ինչքան սերունդ պիտի գա դեռ,

Որ փայփայեք կաթոգին:

16․Սիրում ենք Ձեզ անչափ, անչափ

Ուսուցիչներ մեր արեգակ,

Ծով եք, միտք եք, խելք եք անափ,

Համբերությամբ անհատակ:

17․ Քանի սերունդ եք կյանք ճանապարհել,

Բանիմաց ու սթափ Ձեր խորհուրդներով,

Բազմաթիվ մատղաշ հոգիներ կրթել,

Բաշխելով նրանց ավյուն ու կորով:

18․Որպես երաշխիք Ձեր արած գործի,

Ձեր առաջ հպարտ խոնարհվում ենք մենք,

Այս մեծ աշխարհում ուր էլ որ լինենք,

Ձեզ միշտ կհիշենք ու կկարոտենք:

19 ․Պար՝ Մախմուր աղջիկ-Սոֆ

20․Ով է հայոց ամենամեծ ուսուցիչը,

Զորավարը,դերասանը և գրիչը:

Ես կարծում եմ հայ մեծագույն երևույթը,

Այդ մեծերին ծնող-սնող ժողովուրդն է:

21․Դուք ՝ ուսուցիչ, դուք՝երկրորդ մայր,

Այսքան բարի, համբերատար․․․

Ձեր աչքերի լուռ խորքերից

Լույս է հորդում՝ ջինջ ու վարար:

22․Ինչպես փերի մի մոգական

Դուք արել եք անկարելին,

Ներս եք բերել գարնանային

Երգ ու ծիծաղ բներգության

Քնքուշ ժպիտ ու բարության:

23․Նույն ժպտուն աչքերն ու անմեղ հոգին,

Ուսուցիչ բարի, վեհ ու թանգակին,

Խորիմացության լույսերը անցպառ

Փոխանսել եք Ձեր աշակերտներին:

24․Որտեղից Ձեզ այսքան քնքշանք,

Ներքին մղում , ներքին հորձանք՝

Միայն լավը փոխանցելով,

Չեք դադարում հայ մանուկի

Փխրուն հոգին ընթերցելուց․․․

Ձեր գրկում էլ ինչպես տանը,

Երջանիկ են, խաղաղ նրանք:

25․Պար

26․Բեմականացում

27․Երգ ՝ Անի

28․Ինչ կմնար մարդկությանից, տեր աստված,

Թե չունենար ուսուցիչներ, դպրոցներ։

Ահա ինչու՝ ամբողջ հոգով և սրտանց

Ուսուցիչներ, խոնարհվում եմ Ձեր առջև:

29․Ամեն մարդ էլ ․․․ ունի սիրած ուսուցիչ,

Հանճարն անգամ ուսուցիչ է ունեցել,

Դուք անանուն, ձեր սաները՝ անվանի,

Ուսուցիչներ, խոնարհվում եմ ձեր առջև:

30․Ախ, շատ հաճախ տառապել եք անաղմուկ,

Լույս եք ցանել, բայց հալածվել ու խաչվել

Տիրողները՝ շքեղաշուք , դուք անշուք․․․

Ուսուցիչներ, խոնարհվում եմ ձեր առջև:

31․Հողագունդը գլոբուս է հմայիչ,

Բայց ուզում են այն կործանել ու ջարդել:

Հողագնդին հարկավոր է ուսուցիչ,

Ուսուցիչներ, խոնարհվում եմ ձեր առջև:

32․Եվ ուզում եմ , ուզում եմ ես,

Մի լրացում անել վերջին,

Հրաշալիք կոչենք նույնպես՝

Ամեն մեկս մեր ուսուցչին։

33․Երգ

34․Դուք միշտ ժպտացեք, ժպիտն է ուժն ու խթանը կյանքի։

35․Դուք միշտ ժպտացեք, քանզի ժպիտն է փարոսը կյանքի:

36․Դուք միշտ ժպտացեք,քանզի ժպիտն է հույսը գալիքի:

37․Ժպիտն է մարդուն թև տալիս, որ հասնի ամեն մի բարձունքի:

38․Որպես երախտիք ձեր արած գործի, ձեր առաջ ահա խոնարհվում ենք մենք:

39․Թող ձեր բոլոր սաները մեծ բարձունքների հասնեն և միշտ բարձր պահեն ձեր պատիվը ու մեր դպրոցի անունը:

40․Մաղթում ենք ձեզ առողջություն,

Տիրույթներում միշտ հույր լինեք,

Մինչև խորին ձերություն,

Երջանկություն ու խնդություն

Սահմանները դուք չլքեք․․․

Խումբ՝ շնորհակալ ենք, շնորհակալ ենք, շնորհակալ ենք:

41․ՈՒրախ աչքերիդ լույսով ենք սնվում:

Սիրալիր ժպիտդ ընդմիշտ վայելում:

Ուսուցանում ես մեզ մեր դպրոցում:

Ցանում բարության իմաստը կյանքի:

Չափազանց մեծ է ներդրումը քո:

ՈՒղիներում մեր կյանքի դպրության