Հ. Գալստյան
ԶԱՏԻԿ
Երգ՝ եկեղեցական
Հնչում են եկեղեցու զանգերը, աշակերտները, խաչի տեսքով շարված, արտասանում են տերունական աղոթքը:
Հայ՛ր մեր, որ յերկինս ես, սուրբ եղիցի անուն Քո, եկեսցէ արքայութիուն Քո, եղիցին կամք Քո որպէս յերկինս եւ յերկրի:
Զհաց մեր հանապազորդ տո՛ւր մեզ այսօր. եւ թո՛ղ մեզ զպարտիս մեր, որպէս եւ մենք թողումք մերոց պարտապանաց:
Եւ մի՛ տանիր զմեզ ի փորձութիւն, այլ փրկեա՛ զմեզ ի չարէն, զի Քո է արքայութիւն եւ զօրութիւն եւ փառք յաւիտեանս. Ամէն:
Ա. Հովհ.
Այսօր Զատիկ է, տոնը մեր զատման
Աշխարհի մեղքից, մահից ազատման,
Քրիստոսն իր զոհով զատեց մեզ մեղքից,
Փրկեց, ազատեց մահվան անեծքից:
Քանդեց կապերը մեղքի գերության,
Որ քեզ կապել էր իշխանն աշխարհի
Հոգուտ նվիրեց մասն իր զորության,
Որ կյանքում քանդես գործերը չարի:
Քեզ մահից զատեց, որ ազատ ապրես
Նոր հոգով ճերմակ,ինչպես ձյան փաթիլ,
Քո ամեն մեղքին, փրկագին որպես,
Արյունն իր թափեց կաթիլ առ կաթիլ:
Շնորհակալ եմ , Տե՛ր այրանդ համար
Որ եկար աշխարհ ,դեպի երկինք տանող
Դուռ ես, ճանապարհ
Զատեցիր կյանքս մահվան վտանգից,
Քեզ եմ նվիրում, ինչ տվել ես ինձ:
Շնորհակալ եմ , Տե՛ր այրանդ համար,
Առանց քեզ մահվան պիտի գնայի,
Սուրբ անունդ վեհ պահելու համար,
Գիշեր և ցերեկ ջանք չեմ խնայի:
Մ.Հովհ.
-Բարի լուրի զանգեր զարկին՝
Զնգզնգալեն անո՜ւշ, անո՜ւշ,
Լույսը բացվեց մեր աշխարհին՝
Զատիկ լուրով անուշ-անուշ:
Երգ՝ ‹‹Բարի լուր››
Եվա
Գարնանային այս տոնի հետ
Մենք էլ ենք ծաղկել, դարձել աշխույժ
Վտակներ և ուզւմ ենք մեր վարարով ,
Զարմացնել Ձեզ:
Կ. Հովհ.
Գալուստդ բարի իմ անուշ գարուն
Արևդ բարձրիկ մեր լեռնաշխարհում
Քո խնդությունից ամպերը լացին
Բողբոջներն իրենց աչքերը բացին:
Լուսինե- Առուները խոխոջեցին,
Ծառերն ահա բողբոջեցին,
Օդը լի է ձայնով թռչնոց,
‹‹Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց››:
Զորիկ-Մենք հայերս Քրիստոնյա ազգ ենք և սիրով պահպանում ենք մեր ավանդույթները: Այդ տոներից մեկը՝ Սուրբ Զատիկն է, որը մեր առաքելական եկեղեցին նշում է մեծ շուքով:
Միլենա -Զատիկը եղել է նախաքրիստոնեական շրջանի տոներից մեկը, որը խորհրդանշում է աշխարհի նորացումն ու բնության զարթոնքը: ‹‹Զատիկ›› բառը կապված է տիեզերական արարչագործության հետ և նշանակում է ‹‹զատվել››, ‹‹ բաժանվել›› մեղքերից: (սլ.3)
Հենզել- Նոր կյանքի սկիզբը խորհրդանշող ձուն, ինչպես նաև կենաց ծառը հին հայերը վերագրում էին մեռնող և հարություն առնող աստծուն՝ Արային: Հետագայում այս տոնը քրիստոնեական օրացույցում արժեքավորվեց և կապվեց Հիսուս Քրիստոսի հարության հետ: (սլ.4)
Մերի-Քրիստոսի մահը և հարությունը զուգորդվել են սերմը հողի մեջ թաղելու՝ մահվան, և նրա ծլարձակման՝ հարության հետ:
Էդգար-Արդեն երկու հազարամյակ քրիստոնյաները Սուրբ Զատկի օրը իրար ավետում են. ‹‹Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց›› և պատասխանը լինում է. ‹‹Օրհնյալ է հարությունը Քրիստոսի››: (սլ.5)
-Այս տոնակատարությունն իր մեջ ամփոփում է գեղեցիկ սովորույթ-ներ, կենցաղային ավանդույթներ: Օր.՝ ձու ներկելու ավանդույթը.
Սուսաննա-
Ծաղկած են դաշտեր ծիլ-ծիլ, խատուտիկ
Եվ ամեն ժամ կավետեն Զատիկ, Զատի՛կ է եկել, թո՛ղ աշխարհ ցնծա,
Կարմիր հավկիթներ բերել ենք ընծա:
Արտավազդ-Գրիգոր Տաթևացին և Հովհաննես Երզնկացին մեկնաբանել են Զատկի ձվերի իմաստը. ձուն բովանդակ տիեզերքն է, կեղևը՝ երկինքը, սպիտակուցը ջուրն է, դեղնուցը՝ Երկիրը: (սլ.6)
- Ձուն կարմիրով ներկելը խորհրդանշում է խաչյալ Քրիստոսի կենդանարար արյունը, որը թափվեց մարդկության փրկության համար:
Երգ՝ ‹‹Զատկ›› (երգի ընթացքում բեմին կից տեղակայված սեղանին դրվում է զամբյուղով ձուն):
Դավիթ- Զատկի օրերին թե' մանուկները, թե' մեծերը խաղում են հավկի-թախաղ՝ ձվախաղ: Հաղթողը վերցնում է հակառակորդի կոտրած ձուն:
Արտավազդ-Նախկինում խաղում էին նաև ձվարշավ խաղը: Այն խաղում էին չորս հոգով: Խաղացողներն ընտրում էին բարձունք և այնտեղից գլորում ձվերը: Ում գլորածն ավելի հեռու գնար՝ նա էլ հաղթում էր և վերցնում մյուս ձվերը:
Խաղերը ներկայացնելու ընթացքում աշակերտները դրանք նաև բեմադրում են:
Ասյա- Զատիկը շարժական տոն է, այսինքն յուրաքանչյուր տարի նրա նշման օրը փոխվում է: Հայ առաքելական եկեղեցին այն նշում է գարնան գիշերահավասարին հաջորդող լուսնի լրման առաջին կիրակի օրը, որն ընկնում է մարտի 22-ից ապրիլի 26-ը ժամանակահատվածի վրա:
Զորիկ- Զատկին նախորդում է Ավագ Շաբաթը: Զատկի հետ առնչվող գլխավոր արարողությունները սկսվում են Ավագ շաբաթվա շաբաթ օրը և ավարտվում երկուշաբթի: Շաբաթ երեկոյան մատուցվում է Քրիստոսի հարության ճրագալույսի պատարագ , որով վերջանում Զատկին նախորդած յոթ շաբաթ տևած Մեծ պասի շրջանը:
Բեմադրություն.
Բեմի վրա ձևավորված է թոնրատուն, որտեղ նստած ‹‹տատիկը›› հաց է թխում՝ միաժամանակ արտասանելով.
Աննա/Տատիկ-
Ալյուր եմ մաղում, խմոր եմ անում,
Գրտնակի տակ արագ-արագ գնդեր եմ բացում,
Իսկ հետո էլ ուրախ երգելով՝
Լավաշ եմ թխում: (սլ.19)
Բոլոր աշակերտները միասին՝ Թխվում է տաք-տաք
Լավաշը բարակ:
Աննա-
Երբ հյուր է լինում հայոց օջախում,
Սուփրա սեղան է գցվում,
Զուռնա-դհոլով, թարմ թխած հացով,
Թանկագին հյուրին հացի են կանչում:
Նարեկ-Զատկի տոնին սեղանին լինում են նաև եփած ձուկ, չամիչով փլավ և գինի: Քրիստոսի մարմինն ու արյունը խորհրդանշող հացն ու գինին հավատացյալ քրիստոնյաների համար հոգևոր սնունդ են, որոնց շնորհը հավիտենական կյանքն է:
Ալինա-Ըստ հետազոտությունների` գինու չափավոր օգտագործումը նվազեցնում է սրտամկանի կաթվածի, ուղեղի արյան զեղման, ուռուցքային հիվանդությունների առաջացման վտանգը:
Մի խումբ երեխաներ՝ Տատի'կ, տատի'կ, մեր մի հատիկ,
Լուսինե,Միլենա Բրինձ լվա, փլավ արա,
Մերի Լավ ես եփում, բոլորից լավ
Հենց մեր սիրած չամչով փլավ:
Աննա- ‹‹Տատիկ››
- Ի'մ թոռնիկներ, խելոք ու լավ,
Հիմա բերե'մ տաք-տաք փլավ,
Անուշ արեք հատ-հատ ու լավ,
Հենց ձեր սիրած չամչով փլավ: (սլ.23)
(արտասանությանը զուգահեռ սեղանին է դրվում փլավը)
-Չամչով փլավը մեկնաբանվում է որպես ողջ մարդկության խորհըր-դանիշ, որտեղ չամիչը հավատացյալներն են:
Բոլոր աշակերտները միասին՝ -Նորն է ծնունդ առնում էսպես
Ու շարունակ պտույտ գալիս,
Դա հրաշք է, ուրիշ էլ ի՞նչ,
Եվ անունն է այդ հրաշքի
Հարություն, կամ Կարմիր Զատիկ:
Ալինա- Զատկի տոնին հնչում են նաև բարեմաղթանքներ.
-Սեղանդ միշտ լի լինի,
Տունդ շեն ու ճոխ լինի:
Հենզել-
Թող գարունը լինի արևոտ,
Իսկ Զատկի տոնը՝ պայծառ,
Թող լինի հաց, մի կում գինի,
Եվ տարին շռայլ լինի:
Եվա-
Թող ձեր սրտերը սիրով լցվեն,
Տները՝ ուրախությամբ:
Էդգար-Թող Աստծո օրհնանքն անպակաս լինի,
Հույս, Հավատ ու Սեր միշտ պարգևի:
Զորիկ-Իսկ հիմա, հարգելի' հյուրեր, Զատկի տոնը զվարթացնելու համար առաջարկում ենք գուշակել հանելուկներ: Տեսնենք ո՞վ արագ կգուշակի պատասխանը:
Եվա-Չորս կողմը փակ մի լճակ,
Միջին՝ ոսկե մի գնդակ;
Նարեկ-
Նախաճաշիկ է շատ համով,
Մատուցվում է իր ամանով,
Թեկուզ աղաջրով եփես՝
Ուտելիս աղ պիտի լցնես:
Ա. Հովհ.-
Մի կլոր տնակ,
Մեջը՝ մի էակ,
Ելավ տնակից՝
Ներս չի գա նորից:
Հանկարծ լսվում է մի ձայն, և թռչկոտելով ու երգելով դահլիճ է մտնում մի ‹‹Ճուտիկ›› :
Ասյա
-Այսօր տոն է բարության ,
Քրիստոսի հարության,
Զատկի տոնն ենք մենք նշում,
Բարի լուր ենք ավետում:
Դավիթ –
Ա~յ ժողովուրդ , դուրս եկեք,
Ուրախ շուրջպարի կանգնենք,
Գույն- գույն ձվերը առնենք,
Իրար զարկենք ու ջարդենք:
Էդգար-
Զատիկին մենք ի՞նչ ենք անում.
Ձու ենք խաղում ,պարտվում,հաղթում,
Պարտվողը թող ձուն իրեն պահի,
Մի լավ համար թող կատարի:
Երգ՝ ‹‹Ճուտիկն եմ››
Միլենա-
Տոն է այսօր, ուրախություն,
Սեղաններն առատ, լիություն,
Գաթա, հալվա, չամիչ, փլավ
Ուտելիքներ կան համեղ,
Ի՜նչ լավ է, լավ, եկեք այստեղ:
Արտավազդ-
Դե շու'տ արեք, շու'տ արեք,
Բոլորդ այստեղ եկեք,
Ձու հավաքեք, շուտ բերեք,
Եկեք արագ խմբվենք,
Մեկս մեկին մենք հաղթենք:
Մ. Հովհ.-Կարմիր ներկած ձվիկներով՝
Խաղանք ուրախ ժպիտներով,
Ջա՜ն, ի՜նչ լավ է, որ Զատիկ է,
Սեղաններին շատ ձվիկ է:
Սուսաննա-Հիսուս Քրիստոսն աշխարհ եկավ՝ մարդկանց ցույց տալու ճիշտ ապրելու կերպը, չարիքի իշխանությունից հեռանալու և փրկության ճանապարհով գնալու ուղին: Քարոզեց սեր, արդարություն, խաղա-ղասիրություն: (սլ.24)
Հենզել-Իր հարությամբ Տերը հաղթանակ տարավ չարի կապանքներով գերված մարդկային թյուրընկալման հանդեպ և Իրեն որդեգրված-ներին քաջալերեց՝ ասալով. ‹‹Ինձ է տրված ամեն իշխանություն երկնքում և երկրի վրա: Եվ ահա ես ձեզ հետ եմ բոլոր օրերում՝ մինչև աշխարհի վախճանը››: (սլ.25)
Իմ խոսքը………….
Երգ՝ ‹‹Խաղ ու պար››