Улуу жеңиш күнү

ЖЕҢИШ КҮН

Күндөр бат эле өтсө,биздикилер душманды жеңип ,согуштан биздин жоокерлер келсе .....Алардын арасында менин атам да болсо дейм.

Ана туп майдандан кайтышкандарды тосуп чыгышты.Менин колумду бек кармап, апам экөөбүз агылган көп элдин шарындабыз.Апам тигил жоокердин арасынан атамды издеп келет.Мен да апамдын колун кое бербейм.Өз көзум менен атамдын караанын көрсөм дейм.

Биз карп-күрп атама жолугабыз. “Атаң” деп апам менден мурда оозунуп атама боюн таштайт.

Мына,апам экөөбүз атамдын алп кучагына батып кетебиз. Атам: “Кызым,айланайын,чоңоюп калган турбайсыңбы!”-деп мени бооруна улам-улам кысат.Айылдаш эл.Алар атама учурашканы келе жатышат.Атамдын жоону жеңил, жеңил менен келгенин куттукташып бир ооздон үн көтөрүшөт.

Короодо мал союлат.Дасторкон толо төгүлгөн боорсок ...

Келген адамдарга тамак тартылат.

Аялдар чай куюшат.Той! Атамдын жеңиш менен аман келгендигине биздин үйдө да той өтүп жатпайбы.

Кыялымда мунун баардыгын элестетип, кубанганымдан көздөрумдү чоң ачып, кайрадан жумам. Батышта душман менен согушуп жаткан атам көзүмө элестеп, биздин жоокерлерди аяп кетем.