Վարդավառ է---------

ՎԱՐԴԱՎԱՌ Է

Օ՜, սիրո մեծն Աստվածուհի Աստղիկ, քո զուլալ ջրերով մաքրիր հայուհիների անհանգիստ հոգիները:

Նրանց վերադարձրու կանացի հպարտությունը, ընտանիքի նվիագործման առաքելությունը, աշխարհին ու մարդկանց նայելու լուսաթրթիռ հայացքը:

Ժամանակներն աղարտել են նրա պատկերացումներն արժանապատվության մասին:

Հայուհին, որ ճանաչում էր իր տոհմի, իր այրական կեսի ու զավակի հանդեպ անձնազոհությունը որպես գոյության հրճվանք՝ մոլորվել է կյանքի խաչաձև ոլորաններում, հաճախ է գայթում, սայթաքում:

Նրա անուշ լեզուն, որ բարբառում էր օրհնանք ու օրորոցային, երբեմն հեղում է կին արարածին անվայել բառեր՝ դրանով ապականելով իր անունը, ապրած միջավայրը, մարդ հասկացությունն ամբողջապես:

Օ՜, սիրո Դիցուհի Աստղիկ, հայուհուն վերադարձրու իր ճշմարտախոս լեզուն, իր արիական նախաստեղծ էությունը:

Կան, շատ են օրհնանքիդ արժանի հայուհիները, ցավ ի սիրտ, սուտն ու դավը ստվերել են նրանց սրբասուրբ կերպարները:

Դու, հենց դու՝ մեծազորդ սիրո, զորավիգ եղիր նրանց, պաշտպանիր, տեսակը բազմացրու:

Քո օրն է, Աստղի՜կ, հավերժիր տիեզերապես ու հայորեն: Խոսքիդ, պատկերիդ, հրաշապատում գործիդ ենք կարոտ: