Шабдандын бала кези

Шабдандын жети жашар кези экен.Жантай бир топ кишилери менен карагайдын колокосундо,суунун жээгинде шырдак салдырып,дасторкон жайдырып коюп,Куронкойго комуз черттирип отурган экен.Шабдан атасынын жанына келип: - Ата,сизден бирдеме сурасам бересизби? -дейт. -Бере Турган нерсе болсо берейин.Айтчы эмне сурайсын? - Ата бир семиз кой беринизчи. -Ошол элеби,аны эмне кыласын? -Досум Зайнидиндин энеси уч кундон бери ооруп тошокто жатат. Суук тийиптир. Эт жеп,сорпо ичсе эле айыгып кетет дейт. Зайнидин жетим эмеспи,ыйлап отурат. Жантай шашкалактап: -Ал балам,ала гой,-дегенде Шабдан учуп жонойт. Зайнидин жолдошунун уйу абдан алыс экен.Ошого чейин тынбай чуркап барат. Жантай ыраазы болуп:"Буюрса,балам боорукер болот тура",-деп суйунгон экен.