Там где не трудно

Ոճաբանության ուսումնասիրության առարկան, խնդիրները

1. Ոճաբանության տեղը լեզվաբանության մեջ:
2. Լեզվաբանական գիտակարգ, որն ուսումնասիրում է լեզվի ոճական համակարգը:
3. Ոճ տերմինի ծագումը.
• ոճ – հունարեն` ձող, որի մի ծայրը հարմարեցված է եղել ավազի վրա գրելու, իսկ հակառակ մասը` գրածը ջնջելու համար:
4. Առաջարկվում է ոճաբանության ուսումնասիրության առարկան անվանել ոճույթ:
5. Ոճույթ կարող է դիտարկվել խոսքում դրսևորվող լեզվական ցանկացած կառույց:

Լեզու և խոսք

1. Գաղափար լեզու և խոսք հասկացությունների մասին:
2. Լեզուն ներունակ (պոտենցիալ) վիճակում գոյություն ունի մարդկանց ուղեղում, խոսքը նրա դրսևորումն է:
3. Լեզուն ընդհանուր է, խոսքը` անհատական:
4. Լեզուն ստատիկ է, խոսքը` դինամիկ, այսինքն՝ լեզուն հակված է անշարժության, իսկ խոսքը` շարժունության:
5. Ամեն մի անհատ իր դրոշմը, իր կնիքն է դնում համընդհանուր լեզվի վրա:
6. Չկա անհատի լեզու, կա անհատի խոսք:
7. Անհատի դրոշմը համընդհանուր լեզվին տալիս է այն, ինչ կոչվում է ոճ:
8. Առհասարակ ոճը լայն հասկացություն է, օրինակ` ճարտարապետության ոճ, արվեստի ոճ, հագուստի ոճ և այլն: