Мин-укытучы

Мин- укытучы.

Килг?н чакта башка авырлык, ?итми калса к?ч я сабырлык. Сиздермич? ярд?м итк?нсез, Сез и? г?з?л кеше ик?нсез! Ф?нис Яруллин

        Ишет?сезме?! Нинди матур, к??елг? якын тавыш ишетел?. Сабый елый. Бу баланы? д?ньяга беренче аваз салуы. Ул к?зен ача ??м тир?-якка сорау тулы карашы бел?н т?б?л?. Тир?-юньд? таныш булмаган кешел?р, предметлар, гомум?н, б?тен н?рс? ят а?а.  Мен? шушы минуттан башлана инде баланы? яш?еше. Шу?а да бит кешене? и? матур ист?лекл?ре, и? изге хыяллары, и? беренче шатлык-куанычлары аны? балачагы яки ?смер чоры бел?н б?йл?нг?н була. Мен? шушы матур ист?лекл?р арасында шактый зур урынны м?кт?п, балачак дуслары ??м, ?лб?тт? инде, укытучылар алып тора.

         И? беренче м?кт?п бусагасын атлап керг?н к?нн?н алып, зур тормышка озатып, со?гы кы?гырау чы?лаган к?нг? кад?р, бала бел?н ??рчак ян?ш?д? аны? укытучысы атлый. Ул аны белем д?ньясына алып кер?, яхшыны яманнан аерырга, хезм?т ??м и?ат шатлыгын тоярга ?йр?т?, фикерл?? с?л?тен ?стер?, д?ньяга карашын формалаштыра, а?ардан ш??ес т?рбиял??г? б?тен к?чен бир?.

        Укытучы... К?пме м?гън?, к?пме а?, к?пме балаларга ??м кешелекк? булган м?х?бб?т хисл?ре туплаган бу с?зд?... Юк, гади с?з т?гел бу... Яш?ешне алга эт?р?че, д?ньяга матурлык ?ст??че, акыл в? зи?ен бел?н кечкен? ген? сабыйлардан  Ш?хес ?стер?че, т?рбиял??че, шул ук вакытта тормышны? беренче салкын бураннарыннан, к?зне? ачы ?илл?ренн?н саклаучы ??м олы тормышка юл к?рс?т?че, озатып калучы б?ек ?ан – Укытучы ул.      Укытучы булу тел?ге минд? балачак та ук туды. И?н?рен?  ш?лен салган , китап-журналын  кочаклаган укытучы апалар минем ?чен идеал иде. Гомум?н, минем чордашларым ?чен укытучы ниндидер б?ек,  буй ?итм?слек кешелщр булып калдылар. Хыялыма тугырыклы калып педагогия институтына мин ?ч ел р?тт?н кереп карадым, со?гысында имтиханнарны  гел бишле билгел?рен? ген? биреп...

    ?ир ?аман ?йл?н? д? ?йл?н?... Шул вакыттан бирле  ?ч дист?г? якын вакыт ?теп китк?н...? вакыт елгасы безне? ?тк?н гомерне кыскартырга тел?г??д?й ага да ага... Шушы вакыт ташкыны эченд? к?н д? ирт? бел?н эшк? ашыгам. ?земне? бик т? шаян , ?зс?зле, шул ук вакытта бик тал?пч?н, нечк?, самими, саф к??елле; ??рн?рс?д?н кызык таба бел? торган кадерлел?рем –яраткан укучыларым янына, яраткан эшем? ашыгам....       “Чит кеше балаларын яратып буламы?”-диярл?р кайбер??л?р. Б?лки, булмыйдыр да, ? мен? ?зе?не? укучылары?ны ??рвакыт к?р?се кил?, аларны? к??елл?рен к?т?р?, тынычландыру, й?р?кл?рен? ?ылылык, матурлык кына саласы кил? - боларны ярату дими ни дисе?? ?ти-?нил?рен? караганда минем янымда озаграк вакытын ?тк?рг?н бала ни ?чен чит булсын ди? Барысын да яратам шул :  шаян-шук  Р?зилне д?,  тиктормас Рамилне д? , игътибарлы  ?дил?не д?,  тыныч Маратны да, ?зс?зле Ландышны да,  ?крен Ринатны да.

     Ярату- кеше к??елен яктыртып торучы кояш шул ул. Кояш ?ылысыннан башка ?ир й?зенд? тереклек булмас иде. ?г?р укытучыда чын кешелеклелек сыйфатлары б?ркелеп тормаса, балада ш?фкатьлелек т?рбиял?п булмас иде. Яратуны сиз?г?, риясыз бала ?зен б?хетле хис ит?. Ярату- бала к??елен ?айга салучы берд?нбер игелекле к?ч ул!        ?земне? укытучыларымны ??м хезм?тт?шл?ремне к?з?т?л?ремн?н мин шуны а?ладым: чын укытучы ?зене? профессиясе бел?н янарга ??м авырырга тиеш. Минем фикеремч?, яхшы укытучы булу ?чен белем ген? аз, ?   т?не?д?ге б?тен к?з?н?ге? аша син ?зе?не укытучы итеп тоя белерг? д? тиеш. Мин ??рвакытта уйланам: ”Кем со? ул укытучы? Сине? х?зм?те?не? асылы нид??” Икм?к пешер?че бернич? с?гать эченд? пешерг?н икм?ген к?реп с?ен?, ч?чтараш бик тиз ген? вакыт аралыгында ?з эшене? н?ти??сен к?р?, агроном бернич? атнадан ?стерг?н ?сентел?рен? шатлана. ? мен? укытучыга эшл?рг? д? эшл?рг? ... ?зене? хезм?т ?имешен к?реп с?енерг?, ?зен б?хетле итеп сиз? ?чен а?а бик к?п еллар кир?к.

Укытучы к?пмедер к?л?мд? актер да ?ле. Ул ”с?хн?г?” ?зене? ш?хси борчуларын чыгармаска тиеш. Шу?а да мин, тормышымда нинди ген? авырлыклар булса да, класска ??рвакыт ачык й?з, шат елмаю, якты к?еф бел?н    керерг? тырышам.                                

“Укытучы оста артист, л?кин а?а кул чапмыйлар, ул оста скульптор, л?кин аны к?рмил?р, ул яхшы табиб, л?кин а?а пациентлары бик сир?к кен? д?валаган ?чен р?хм?т ?йт?, кайбер??л?ре, кайвакыт, д?валанырга да тел?ми. ? рухлану ?чен кайдан к?ч алырга со??  Бары тик ?зе?н?н,  ?зе?не? хезм?те?не? б?еклегенн?н, ”- диг?н танылган язучы С.Л. Соловейчик.

        Кешелекне? кил?ч?ге - укытучылар кулында. Мин  балалар к??елен? нинди орлык сала алсам, хезм?темне?  ?имешл?ре д? шундый булачак. Мин ?земне? укучыларымны? к??елен? н?къ мен? шундый орлыклар салдым дип уйлыйм. Укучыларымны? к?бесен? ?зем укыткан ф?нн?рг? м?х?бб?т уята алуым, м?кт?п бетереп 10-15 елдан сон да “мин эле дэ география-биология д?ресл?ренд? алган белемн?ремне онытмадым, и? яраткан ??м и? белг?н ф?нем ул минем” диюл?рем мин зур бер горурлык бел?н тынлыйм.

   Мин укучыларыма ышанычлы тер?к, яхшы м?галл?м? бел?н, эшем? и?ади якын килеп, эшл?рг? тырышам. Л?кин бу гына аз. ?зе?не? куйган хезм?те?не? н?ти??сен к?р? ?чен бик сабыр, и? катлаулы ситуациял?рд? д? оптимист булып калырга, кешелеклелек сыйфатларын югалтмаска кир?к. Мин ышанам: мине алга таба да бик кызыклы педагогик тормыш к?т?.

Биектау районы Олы Кавал гомуми т?п белем м?кт?бе укытучысы Абдрахманова Гуз?л Илдар кызы.