Анёлы зімы

Падае снег па-над сцішаным плёсам.

Блудзіць-пятляе зімы каляя.

Ты мне паслана і суджана лёсам,

Мроя мая і спагада мая.

Помню цябе да апошняе ноты.

Нават не ведаю: грэх ці не грэх:

Неба спакусы і мора пяшчоты,

Музыкай белаю падае снег.

Анёлы зімы — снегіры

Крыляюць над намі ўгары.

Як золата на алтары —

Сонца полымя.

Гары, наша ёлка, гары!

За мір і спакой на зямлі

Падымем і вып’ем, сябры,

Чашы поўныя!

Сціхне завея, світанне настане.

Сонечны ранак — празрысты, як шкло.

Нашай любові агонь і дыханне –

Белых снягоў трапяткое святло.

Бачыць душа, што не бачыцца зрокам.

Быццам крышталь, соннай сажалкі лёд.

Ты мне паслана і суджана Богам.

Ты маё заўтра, ты мой Новы год.

Анёлы зімы — снегіры

Крыляюць над намі ўгары.

Як золата на алтары —

Сонца полымя.

Гары, наша ёлка, гары!

За мір і спакой на зямлі

Падымем і вып’ем, сябры,

Чашы поўныя!

Словы: Леанід Пранчак

Музыка: Віталь Карпанаў