Эссе. Мин - укытучы.

Эссе.

«Мин – укытучы»

Т?рбиясе булмаган ?ирд? г?з?л ашлык ?итешм?г?н кебек, тиешле т?рбия бирелм?г?нлект?н, г?з?л кеше д? ?итешм?с. Мондый т?рбия и? кир?кле бер эш булачактыр. Ризаэтдин Ф?хретдин.

Укытучы! К?пме сабыйларны ?ан ?ылысын биреп ?ылыткан, педагогик с?л?те, психологик осталыгы бел?н к?пме балага тормышта ?з урынын табарга ярд?м итк?н укытучы! Нинди ген? цивилизацияле тормыш шартлары булмасын, укытучыны? ?анлы с?йл?мен, ягымлы, назлы к?з карашын алмаштырырлык берн?рс? д? уйлап табып булмас. Информацион- технлогик чаралар укыту эшч?нлеген ?и?ел?йт? бурычын ?т?с?л?р д?, я?а чор м?кт?бен барыбер укытучысыз к?з алдына китереп булмый. Укытучы и? изге кешел?р р?тенд?. Ул балаларны? ?аннарына нур ??м ямь ?ст??че. ?земне? I сыйныфка укырга барган к?нн?ремне иск? т?шер?м. ?тк?м-?нк?мне? ми?а канатлы ап-ак алъяпкыч бел?н кара йон к?лм?к, аягыма ?р-я?а сандали алып кайтып бирг?не х?теремд?. ?р-я?а м?кт?п формасын киеп куйгач, й?р?гем к?кр?гем читлегенн?н очып чыгамы дип торам. Киенеп куйгач, к?лм?кне? ?и?н?ре д? озынрак, биле д? т?б?нр?к, ит?ге д? аяк й?зенн?н ик?не к?ренде. ?нк?ем шул к?лм?кне т?н буе ми?а таманлап тегеп утырды. Мин аны к?теп утырып ?ст?л артында йоклап китк?нмен… Х?зерге укучыны м?кт?п формасы кию шулай дулкынландырдымы ик?н? М?гаен, юктыр. Б?генге ??мгыять б?тенл?й башка, ?зг?. М?кт?п формасын х?зер кибет кишт?л?ренд? д? очрата алмыйсы?. Канатлы алъяпкычлар киг?н кызларны? м?кт?п буйлап атлап баруларын к?р? ничек к??елле булыр иде… ?мма, кыска ит?к, ачык из?ле кофталар, кендекл?рен к?рс?теп й?рг?н кызларны к?реп й?р?к ?рни. Европаны? шаукымы безне? балаларыбызны да читл?теп ?тми. Б?генге буталчык, болганчык заманада балаларны ничек саклап калырга со?? Ничек аларны «чо?ыллар»дан уратып, читл?теп уздырырга со??! Ничек аларга д?рес т?рбия бирерг? ? Намуслылык, ш?фкатьлелек, ?д?плелек ??м ?хлак сыйфатларын ??р балада ничек булдырырга? ?йе, чишелм?г?н, эшл?нм?г?н проблемалар ??м эшл?р ?ит?рлек ?ле. XXI гасыр ш?хесен ?стер?д? м?кт?п, ул алып бара торган т?рбия эше зур ???миятк? ия. М?ш??р татар м?гъриф?тчесе Р. Ф?хретдин : «Халыкларны да, аерым затларны да б?хет м?йданында алып бара торган юлларны? и? тугрысы- г?з?л холык бел?н яхшы т?рбиядер»- диг?н. Б?ген без ш?хеск? рухи ?хлакый яхшы т?рбия бир?г? нигезл?нг?н я?а заман м?кт?бе булдырырга тиеш. Укытучы ??н?ре- ул искиткеч, ч?нки без м?ст?кыйль, и?ади, максатчан егет- кызлар т?рбиялибез, аларга белем бир?без. Ул- ?аваплы ??н?р, игътибар ?з?генд? башлангычларны? да башлангычы булган балачакны ист?лекле ит?д?, белем тупларга, дус яш?рг? ?йр?т?д? син ?з ?леше?не керт?се?. « Балаларга н?рс? д? булса бир? аламмы мин, к??елем ярлы, буш т?гелме?!» диг?н сораулар да тынгылык бирми. Бу ??н?рне сайлаган кешел?р ?чен и? м??име-?зе?не ш?хес итеп тою. К.Ушинский язганча: « Бары ш?хес кен? ш?хес т?рбияли ала». Укытучы ?хлаклы, туры с?зле, т?земле, сабыр булырга тиеш. «Шундый булу ?и?елме со??»- дип сорарсыз. Минем ?чен ??р бала –?з фикерен ?йтерг? хокуклы ш?хес. Ничек бар, шулай кабул ит?м мин аларны. Парта артындагы ??р сабый – ?зене? «балкуын» билгеле бер вакытка кад?р ген? тыеп торучы йолдыз ул. Аларны? ??рберсе таланты, с?л?тле. Мен? шул сыйфатларны камилл?штер? – минем бурычым. Д?ресл?р… Алар укытучы бел?н укучыны? берг?л?п и?ат ит?ен? нигезл?нерг? ??р балада кан?гатьл?н? хисе тудырырга тиеш. Балаларны? кызыксыну тулы к?зл?рен к?р? – минем ?чен и? кадерле минутлар. Ирт?г? кабат сыйныф б?лм?сене? ишеген ачып: «Ис?нмесез, кадерле укучыларым! Б?ген без сезне? бел?н…»- дип, аларны гыйлем д?ньясына алып кер?ч?кмен. Кешел?р ?чен, укучыларым ?чен кызыклы булып калырга кир?к. ?г?р га??пл?ндер?, балаларны? к?зл?ренд? кызыксыну, белемг? омтылу чаткылары уята алмыйсы? ик?н, бу-укытучыны? кимчелеге. Ч?нки бу- гад?ти тормыш т?гел. Бу – Укытучы тормышы!