Минем педагогик осталыгым

Мин бер гади укытучы булып

Хезм?т ит?м б?ген тормышта.

??р укучым – язылмаган роман,

??р д?ресем – маяк тормышка.

Укытучы ??н?рен ?и?анга яктылык, ?ылылык и?дер?че кояш нурына ти?л?р идем мин. Кояш нуры да бит ??р яз саен табигатьне? к?зен ача. Укытучы к??еленд? д? ??рчак яз гына. Б?т?нч? булуы м?мкин д? т?гел. Ул гомер буе укучыларына язгы ч?ч?кл?р, самими хисл?р б?л?к ит?. Балачак сиздермич? д? уза да кит?, ?мма к??елл?рд? Укытучыдан и?г?н ?ылылык, м?рх?м?тлелек кала. ?ирд? кешел?рг? м?гън?ле тормышны колачлар ?чен укытучы канат куя. Ул т?рбияли, укыта, ??ркемне Кеше ит?рг? омтыла.

Б?ген мен? уйланам да х?йран калам. Хезм?тем искиткеч ?аваплы бит. М?кт?пк? беренче адымнарымны ясаганда бу ?аваплылыкны а?лап та бетерм?г?нмендер. Мин, чыннан да, никад?р зур хезм?тк? алынганлыгымны елдан-ел ныграк тоя барам. Укытучы дипломын алу- ул ?ле чын укытучы булу диг?н с?з т?гел. ?з эше?не? остасына ?йл?н? ?чен, еллар д?вамында чарланырга, ?з югарылыгы?а к?т?релерг? ??м шул д?р????не саклап, гел ?сеп- камилл?шеп торырга да кир?к.

Мин – татар теле ??м ?д?бияты укытучысы… Туган телебезд? белем бир? ми?а зур бурычлар й?кли. Балаларда туган телебезг? м?х?бб?т уяту, милли м?д?ниятебезне, с?нгатебезне, татар халкыны? к?ренекле в?килл?рене? тормышын ??м хезм?тен ?йр?н?, аларга карата ихтирам хисл?ре т?рбиял??.

Т??риб?м артык зур булмаса да, инде ?з ачышларым, ?и??л?рем, ?з эш юн?лешем бар. Тел ул- байлык. Аны кулланырга ?йр?т?- минем максатым. Укучыларымны татар телен яратырга, аны? матурлыгын сиземл?рг? ?йр?терг? тырышам. ??р бала, беренче чиратта, ш?хес. Минемч?, ?леге гыйбар? укытучылык эшенд? алтын кагыйд?л?рне? берсе булырга тиеш. Шу?а к?р? мин, ??р укучыма аерым якын килеп, а?а ш?хес итеп карарга тырышам.

Минем фикеремч?, татар ?д?бияты д?ресл?рене? т?п бурычы – укучыда эчке матурлыкка омтылыш т?рбиял??, ?йл?н?-тир? м?хитк?, д?ньядагы т?рле вакыйгаларга д?рес б?я бир?, ?злеге?н?н белем алырга ?йр?т?. ? бу максатларга ничек ирешерг? со?? ?д?бит д?ресл?рен тормыш бел?н б?йл?п алып барырга яратам. “Н?рс? турында уйланырга м??б?р ит?”, “Бу фикер бел?н килеш?сезме?”, “Ни ?чен?”, “Кем башкача уйлый?” кебек сораулар бел?н м?р???гать ит?м, балаларга уйланырга, н?ти??л?рне ?зл?рен? ясарга эт?ргеч бир?м. Шулай итеп балаларны кил?ч?к тормышка ?зерлим.

Халкыбызны? гореф-гад?тл?рен, традициял?рен, йолаларын ?йр?н?г?, торгызуга зур игътибар бир?м. К. Насыйри, Р. Ф?хретдин хезм?тл?рен? таянам, укучыларны да таныштырам. Укучыларда б?т?нн?рг? карата х?рм?т т?рбиял?? д? халык педагогикасыны? бер чарасы булып тора. Бу д?рес укучыларда ипт?шл?рен?, ата – анага, туганнарга, м?кт?пк? карата ихтирам т?рбияли.

Еллар узу бел?н педагогик осталык та арта. Укытучы ??рдаим ?з белемен к?т?реп торырга ??м заман бел?н берг? атларга, кил?ч?кне к?з алдында тотып эш ит?рг? тиеш. Бу – минем хезм?т девизым.

Укытучыны? б?тен гомере балалар к?з алдында ?т?. Шу?а к?р? укытучы, и? беренче чиратта, ?зе ?хлаклы, намуслы, гыйлемле булуы, м?д?ниятлелеге бел?н ?рн?к булырга тиеш, минемч?. Замана ничек ?зг?рм?сен, тормыш кыймм?тл?ре ??рвакытта бер ?к булып кала бир?. Безне? бурычыбыз - тиз ?зг?реп торган ??мгыятьт? ?з урынын таба алырдай ш?хес т?рбиял??.